• ثبت نام
  • ورود
  • 49624 - 021 تلفن
  • ثبت نام
  • ورود
  • 49624 - 021 تلفن

مزایای ترکیب سیستم بدون سرور و میکرو سرویس ها

مزایای ترکیب سیستم بدون سرور و میکرو سرویس ها

با مزایای حاصل از ترکیب سیستم بدون سرور و میکرو سرویس ها آشنا شوید و ببینید که عرضه کنندگان سرور ابری چگونه امکان استفاده ی هم زمان از این دو تکنولوژی را برای مشتری ها فراهم می کنند.

 

 

هرگاه در سرور ابری یک سرویس جدید به وجود می آید ، توجه همه را به خودش جلب می کند. زمانی که عرضه کنندگان سرور ابری و سرور مجازی شروع به ارائه ی تکنولوژی بدون سرور (serverless) کردند ، که در آن مشتری تنها بابت زمانی که از سیستم استفاده می کند ، هزینه پرداخت می کند ، این تکنولوژی توجه مشتریان را به خود جلب کرد. امروزه سوالات فراوانی در مورد ماهیت واقعی تکنولوژی بدون سرور و همچنین ارتباط آن با سایر عملکرد ها ، عملکردهای lambda و میکروسرویسها وجود دارد. آیا این تکنولوژی یک مدل سرویس متفاوت و جدید است یا تنها یک ترند نامشخص با یک دوره ی استفاده ی محدود است ؟ پاسخ این سوال به نوع نیاز شما بستگی دارد.

 

میکرو سرویسها و serverless چه ارتباطی با یکدیگر دارند؟

Serverless نوعی هاست ابری است که برخلاف هاستهایی که در آنها برای در دسترس بودن اپلیکیشنها نیاز به یک محرک یا فعال کننده وجود دارد اپلیکیشن ها یا اجزای آن ، هر زمان که کاربر بخواهد بارگذاری و اجرا می شوند. از آنجا که اجزای serverless هر زمان که نیاز باشد ، پس در همه جا می توان آنها را بارگذاری کرد و به هر میزان که لازم باشد آنها را توسعه داد ، این اپلیکیشنها نیازی به فاصله گذاری بین موارد استفاده ندارند. این حالت نوعی ساختار اپلیکیشن متفاوت را نشان می دهد، به این معنی که شما در این شرایط با اپلیکیشن یا تکنولوژی مواجه هستید که به محیط خاصی تعلق ندارد یا هیچ چیز را به خاطر نمی سپارد. منظور از این اجزای مستقل عملکرد ، عملکرد lambda و میکرو سرویسها است .

 

میکروسرویسهای مستقل بخشی از یک مدل پیشرفت در حال توسعه است که نشان دهنده ی تغییر در جهت انعطاف پذیری بیشتر در نصب و استفاده از اپلیکیشن ها و اشتراک بیشتر اجزا است . تمرکز اصلی این ترند بر روی هاستینگ میکروسرویسها در کانتینرهاست. دلیل این امر آن است که کانتینرها نسبت به ماشینهای مجازی منابع کمتری در اختیار کاربر قرار می دهند و ابزارهای هماهنگ کننده ی کانتینرها همچون کوبرنتیز ، برای نصب میکروسرویسها منابع خودشان را در اختیار کانتینر ها قرار می دهند. در این شیوه ی توسعه ، میکروسرویسها در واقع مدل نهایی خدمات محسوب شده و به سادگی شناسایی می شوند .

 

کجا می توان استفاده ی هم زمان از میکروسرویسها و serverless را به خوبی درک کرد ؟

تکه تکه کردن بیش از حد یک اپلیکیشن کار صحیحی نیست ، زیرا سبب پیچیدگی بیشتر و کندی کار آن می شود. می توان انتظار داشت که میکروسرویسها در اپلیکیشنهای سنتی بیشتر توسعه پیدا کنند ، زیرا این میکرو سرویسها برخلاف آنچه تصور می شود شباهت بیشتری به سرویسهای سنتی پیدا می کنند . می توانید انتظار باقی ماندن ویژگیهای امنیت ، توسعه پذیری واشتراک گذاری میکرو سرویسها و حتی ویژگیهای مستقل را در میکرو سرویسها داشته باشید . در زمینه ی فعالیتهای تجاری ، حد و مرزهای componentization ( خرد کردن بیش از حد ) سبب به تعویق افتادن پیشرفت واقعی میکروسرویسها می شود . خوشبختانه این مسئله جنبه ی دیگری نیز دارد. از آنجا که اپلیکیشنها اساساً بر اساس دستوراتی که برایشان نوشته می شود ، عمل می کنند ، پس اگر روش استفاده ی اپلیکیشنها از میکروسرویسها تغییر کند ، دستوراتی هم که برای آنها نوشته می شوند ، باید تغییر کنند. به معنای ساده تر ، اگر مدل سنتی میکروسرویسهای آماده به کار باشند ، این مدل جایگزین جدید را باید میکرو سرویس فعال شده بنامیم . اینجا همان نقطه ای است که میکرو سرویس ها و serverless با یکدیگر تلاقی می کنند.

 

زمانی که Amazon و Microsoft برای نخستین بار مدل serverless را در سرور ابری و سرور مجازی خود معرفی کردند ، بطور عمده آن را به اپلیکیشنهایی که دوره ی مصرف ( فعالیت ) داشتند ، مانند IoT نسبت دادند . این نوع اپلیکیشنها بطور متناوب اجرا می شوند و به همین دلیل نمی توانند توجیهی برای وجود سرورهای ابری و یا ماشینهای مجازی دائمی باشند . با این وجود امروزه دیگر شرکتهای عرضه کننده ی سرور ابری IoT را دلیل اصلی عرضه ی serverless نمی دانند. تغییر دائمی مفهوم آنچه که به عنوان محرک شناخته می شود ، محدوده ی serverless را تغییر داده است.

 

هماهنگی فرایند کسب و و اپلیکیشن سبب ایجاد ترکیب میکرو سرویس و serverless می شود.

هماهنگی فرایند کسب و کار و اپلیکیشنهای موردی ( دوره ای ) عامل پیش برنده ی میکروسرویسها و Serverless هستند . تمام استفاده ی شرکتها از IT تا به حال آن بوده است که کارهای مختلفی را که توسط کارمندان مختلف و با اپلیکیشنهای متفاوت انجام می شده است، هماهنگ و تنظیم کند. عرضه کنندگان سرور ابری و سرور مجازی متوجه شدند می توان کاری کرد که این اپلیکیشنها برای پیشرفت کاری خود هدف گذاری کنند و در جهت رسیدن به آن هدف ، پیش بروند و همین جریان کار مراحل بعدی کار و اپلیکیشنهای بعدی را مشخص و تعیین کند.

بر اساس این رویکرد جدید ، عملکردهای میکرو سرویس و serverless دیگر روند IoT را پردازش نمی کنند ، بلکه تنها جریان کاری اپلیکیشن را هماهنگ می کنند. این عملکرد جدید می تواند مدل رایانش serverless را کاملاً تغییر دهد. هماهنگی فرایند کسب و کار و اپلیکیشن از طریق میکرو سرویس و serverless سه بخش اصلی دارد. نخست آنکه اپلیکیشن باید قابلیت ایجاد شرایط و اقدامات تأثیرگذار ( فعال کننده ) را داشته باشد. دوم ، باید مکانیسمی برای فعال سازی روند کار بر اساس محرکهای ایجاد شده توسط اپلیکیشن ، وجود داشته باشد. و در نهایت باید شیوه ای برای تعیین روند کارها یا جریان کاری_ طبیعی یا غیرطبیعی_ و تا حدودی اعمال این ساختار بر فرایندها و عملکردهای مستقل ، وجود داشته باشد.

عرضه کنندگان سرور ابری امروزه قادر به ارائه ی هر سه بخش هستند. ابزارهای هماهنگ کننده و یکپارچه سازی مانند Amazon’s Step Functions یا Microsoft’s Logic Apps می توانند اجزای اپلیکیشن ، همچون میکرو سرویس ها و serverless ، را بر اساس شرایطی که توسط اپلیکیشنهای دیگر به وجود آمده است مرتب و تنظیم کنند. Microsoft به ویژه به صورت گسترده از رابطهایی استفاده می کند که سبب فعال شدن مواردی همچون تغییر اسناد در برنامه ی آفیس می شوند. به عنوان مثال این رابطها می توانند سبب شوند یک اپلیکیشن فعال شده و شروع به کار کند و یا database را آپدیت کنند . این رابطها می توانند عملکردهای تنظیم شده توسط کاربر و میکروسرویسهایی که به عنوان عملکرد serverless در صورت درخواست کاربر ، اجرا می شوند ، را هم فعال کند.

 

Amazon و Microsoft برای نشان دادن کاربرد Step Functions و Logic Apps در هماهنگی بین فعالیتهای مختلف سیستم بررسیهای موردی نیز انجام داده اند. این مثال ها نشان می دهند که اجزای میکرو سرویس و serverless همان نقشی را در هماهنگی فرایندهای کسب و کار و اپلیکیشنهای تجاری پراکنده بر عهده دارند که تکنولوژی service bus در روشها و سیستمهای سنتی انجام می داد.

 

اینجا ، افزودن محرکهای مفیدتر ایجاد شده توسط اپلیکیشنها می تواند دقت عملکردهای ایجاد شده را افزایش دهد. می توانید به جای آنکه مانند BPL ، به سادگی جریانهای فعال شده در اثر بررسی داده ها را کنترل کنید ،فرایندهای ناشی از جریانهای ایجاد شده توسط اپلیکیشنهای دیگر را کنترل کنید. توجه کنید که Microsoft’s Power BI چگونه به مجموعه ی نرم افزاری Office 365 این شرکت مربوط می شود و در مقایسه چگونه ابزار Office از رابط ها برای ایجاد جریاناتی که بعدها Logic Apps می تواند آنها را با هم هماهنگ کند ، استفاده می کنند . Microsoft ابزار Logic Apps را به جایگاهی رسانده است که بیشتر به یکپارچه سازی کسب و کار منتهی می شود. Amazon و گوگل هر کدام قابلیتهای مشابهی را برای هاست ابری خود ارائه کرده اند و گوگل نیز اخیراً با گسترش پلت فرم ابری خود به داخل شرکتها ، پشتیبانی خود از اپلیکیشنهای هیبریدی را گسترش داده است .

 

این ایده که میکروسرویسها و serverless می توانند برای پیوستن به فرایندهای کسب و کار و یکپارچه کردن اپلیکیشنهای تجاری از سیستم سازمانی ( دسکتاپ ) و دیتاسنتر تا سرور ابری و سرور مجازی ، با یکدیگر ترکیب شوند ، قابل تغییر است . میکروسرویسهای serverless زمینه ای و تأثیرگذار می توانند راه مناسبی برای تأمین بسیاری از نیازهای کسب و کار باشند. اینکه این امر چگونه انجام می شود به مبارزه ی دائمی شرکتهای ارائه کتتده ی سرور ابری بر سر کنترل کسب و کار و هماهنگی اپلیکیشن ها بستگی دارد.

 

شرکتهای تجاری هیچ وقت بزرگترین کاربر سرور ابری نبوده اند و این ویژگی در اختیار رسانه های اجتماعی و شرکتهای تبلیغاتی پیشرفته بوده است . اما این وضعیت تغییر خواهد کرد. Microsoft در حال حاضر سهم بیشتری از بازار سرور ابری و سرور اختصاصی در شرکتهای تجاری را در اختیار دارد و Amazon و گوگل نیز خواهان سهم بیشتری در این بازار هستند . میکروسرویسها و serverless نقش مهمی در این مبارزه خواهند داشت و برندگان واقعی این مبارزه شرکتهای تجاری خواهند بود.

 

لینک کوتاه :  http://yon.ir/Uo5DG

نوشته مشابه

ثبت نظر