---
title: نصب محیط گرافیکی در اوبونتو
description: اوبونتو سرور در درجه اول برای اجرا بدون رابط گرافیکی طراحی شده است، که آن را سبک و برای استفاده در سرور بهینه می‌کند. با این حال، موقعیت‌هایی وجود دارد که یک رابط کاربری گرافیکی می‌تواند مدیریت سیستم را ساده کند، به خصوص برای کاربرانی که با خط فرمان ناآشنا هستند
url: "https://www.novinhost.org/docs/install-gui-on-ubuntu/"
updated: "2025-10-06"
category: راهنمای لینوکس / اوبونتو
---

# نصب محیط گرافیکی در اوبونتو

اوبونتو سرور در درجه اول برای اجرا بدون رابط گرافیکی طراحی شده است، که آن را سبک و برای استفاده در سرور بهینه می‌کند. با این حال، موقعیت‌هایی وجود دارد که یک رابط کاربری گرافیکی می‌تواند مدیریت سیستم را ساده کند، به خصوص برای کاربرانی که با خط فرمان ناآشنا هستند. در این آموزش، شما را در فرآیند نصب رابط کاربری گرافیکی در اوبونتو سرور راهنمایی خواهیم کرد .

## پیش‌ نیازها

قبل از ادامه نصب، مطمئن شوید که موارد زیر را دارید:

1. آخرین نسخه سرور اوبونتو نصب شده است .
2. یک یوزر با `sudo` امتیازات .
3. اتصال اینترنتی فعال.

## نصب رابط کاربری گرافیکی (GUI) روی سرور اوبونتو

## مرحله ۱: سیستم خود را به‌روزرسانی کنید

قبل از نصب هر نرم‌افزاری، اطمینان از به‌روز بودن سیستم ضروری است. دستورات زیر را برای به‌روزرسانی لیست بسته‌های خود و ارتقاء هرگونه بسته قدیمی اجرا کنید:

```bash
sudo apt update
sudo apt upgrade -y
```

این تضمین می‌کند که شما آخرین وصله‌های امنیتی و به‌روزرسانی‌های سیستم را نصب کرده‌اید.

## مرحله ۲: انتخاب محیط دسکتاپ

اوبونتو محیط‌های دسکتاپ متنوعی را برای پاسخگویی به نیازها و ترجیحات عملکردی مختلف ارائه می‌دهد. در اینجا به برخی از محبوب‌ترین آنها اشاره می‌کنیم:

- گنوم: محیط دسکتاپ پیش‌فرض برای اوبونتو دسکتاپ.
- Xfce (زوبونتو): سبک و با منابع کارآمد.
- LXDE (لوبونتو): بسیار سبک، ایده‌آل برای سخت‌افزارهای ضعیف.
- KDE (کوبونتو): محیطی غنی از امکانات که ممکن است از منابع بیشتری استفاده کند.

در این آموزش، ما روی نصب GNOME و Xfce تمرکز خواهیم کرد، اما شما می‌توانید با جایگزین کردن نام بسته در مراحل بعدی، هر یک از موارد دیگر را انتخاب کنید.

### مرحله ۳: نصب محیط دسکتاپ

#### نصب گنوم

اگر تجربه کامل اوبونتو دسکتاپ را ترجیح می‌دهید، می‌توانید محیط دسکتاپ گنوم را نصب کنید. دستور زیر را اجرا کنید:

```bash
sudo apt install ubuntu-desktop -y
```

این کار دسکتاپ کامل گنوم را به همراه تمام برنامه‌های مرتبط با آن نصب می‌کند که می‌تواند منابع زیادی را مصرف کند.

#### نصب Xfce

اگر به دنبال یک گزینه سبک‌تر هستید، Xfce انتخاب بسیار خوبی است. برای نصب آن، دستور زیر را اجرا کنید:

```bash
sudo apt install xubuntu-core -y
```

این محیط دسکتاپ Xfce را بدون برنامه‌های غیرضروری نصب می‌کند و آن را به انتخابی مینیمال‌تر و کارآمدتر برای سرورها تبدیل می‌کند.

#### نصب دسکتاپ‌ های دیگر

شما می‌توانید محیط‌های دسکتاپ دیگری مانند LXDE یا KDE را با اجرای دستور زیر نصب کنید:

```bash
# For LXDE
sudo apt install lubuntu-core -y


# For KDE Plasma
sudo apt install kubuntu-desktop -y
```

### مرحله ۴: نصب یک مدیر نمایش

یک مدیر نمایش (display manager) مسئول شروع محیط دسکتاپ است. اوبونتو به طور پیش‌فرض از GDM (مدیر نمایش گنوم) برای گنوم استفاده می‌کند، اما می‌توانید گزینه‌های دیگری مانند LightDM را برای یک گزینه سبک‌تر نصب کنید، به خصوص اگر از Xfce یا LXDE استفاده می‌کنید.

برای نصب LightDM، دستور زیر را اجرا کنید:

```bash
sudo apt install lightdm -y
```

در طول نصب، از شما خواسته می‌شود که یک مدیر نمایش پیش‌فرض انتخاب کنید. اگر مطمئن نیستید، LightDM انتخاب خوبی است، به خصوص برای محیط‌های سبک مانند Xfce.

### مرحله ۵: فعال کردن رابط کاربری گرافیکی برای شروع خودکار

پس از اتمام نصب، باید سیستم خود را طوری پیکربندی کنید که به طور خودکار وارد رابط کاربری گرافیکی شود.

ابتدا، هدف پیش‌فرض سیستم را بررسی کنید، که تعیین می‌کند چه سرویس‌هایی هنگام بوت شدن سیستم شروع به کار کنند:

```bash
systemctl get-default
```

به طور پیش‌فرض، باید multi-user.target را برگرداند که حالت غیر گرافیکی است. برای تغییر به حالت گرافیکی، دستور زیر را اجرا کنید:

```bash
sudo systemctl set-default graphical.target
```

اکنون، سرور شما در راه‌اندازی بعدی به‌طور خودکار وارد رابط گرافیکی می‌شود.

### مرحله 6: سیستم را مجدداً راه اندازی کنید

پس از نصب محیط دسکتاپ و پیکربندی آن برای شروع خودکار، سیستم خود را مجدداً راه‌اندازی کنید تا تغییرات اعمال شوند:

```bash
sudo reboot
```

پس از راه‌اندازی مجدد، باید با صفحه ورود به سیستم محیط دسکتاپی که نصب کرده‌اید (GNOME، Xfce و غیره) مواجه شوید.

### مرحله ۷: اتصال به رابط کاربری گرافیکی (اختیاری)

اگر سرور خود را از راه دور مدیریت می‌کنید، ممکن است بخواهید از اتصال دسکتاپ از راه دور برای دسترسی به رابط کاربری گرافیکی استفاده کنید. در اینجا چند گزینه محبوب وجود دارد:

**کنسول ابری : ارائه دهنده فضای ابری شما احتمالاً از قبل یک ویژگی کنسول دارد که به شما امکان اتصال به سرورتان را می‌دهد. اگر ****از سرورهای نوین هاست**استفاده می‌کنید ، ماشین مجازی خود را در پورتال کلاینت انتخاب کرده و `Console`برای دسترسی به کنسول سرور خود روی آن کلیک کنید.

سپس می‌توانید از طریق رابط کاربری گرافیکی (GUI) وارد سیستم شوید و به دسکتاپ خود دسترسی پیدا کنید:![نصب محیط گرافیکی در اوبونتو](https://www.novinhost.org/wp-content/uploads/2025/10/01.png)

**VNC** : یک انتخاب محبوب برای اتصال به دسکتاپ از راه دور. برای نصب سرور VNC، دستور زیر را اجرا کنید:

```bash
sudo apt install tightvncserver -y
```

**RDP (پروتکل دسکتاپ از راه دور)** : RDP یک پروتکل مایکروسافت برای اتصالات از راه دور است که می‌تواند با اوبونتو مورد استفاده قرار گیرد. برای نصب سرور RDP، دستور زیر را اجرا کنید:

```bash
sudo apt install xrdp -y
```

پس از نصب سرور دسکتاپ از راه دور مورد نظر خود، آن را مطابق با نیازهای خود پیکربندی کنید و با استفاده از دستگاه محلی خود متصل شوید.

> ممکن است لازم باشد فایروال خود را پیکربندی کنید تا به سرور VNC یا RDP خود دسترسی داشته باشید.

### مرحله ۸: مدیریت رابط کاربری گرافیکی

اگر زمانی خواستید به یک محیط غیر گرافیکی برگردید، می‌توانید target پیش‌فرض را به multi-user.target تغییر دهید:

```bash
sudo systemctl set-default multi-user.target
```

این کار تضمین می‌کند که سرور شما به طور پیش‌فرض در رابط خط فرمان (CLI) بوت می‌شود.

### نتیجه‌ گیری

در این آموزش، نحوه نصب رابط کاربری گرافیکی (GUI) روی سرور اوبونتو را پوشش دادیم. این می‌تواند کارها را برای کاربرانی که رابط گرافیکی را ترجیح می‌دهند، ساده کند. چه GNOME با امکانات فراوان را انتخاب کنید و چه Xfce سبک، اکنون می‌دانید که چگونه یک رابط کاربری گرافیکی (GUI) را روی سرور خود نصب، پیکربندی و مدیریت کنید. لطفاً توجه داشته باشید که استفاده از رابط کاربری گرافیکی منابع سیستم بیشتری را مصرف می‌کند و می‌تواند تأثیرات عملکردی داشته باشد، به خصوص در سرورهای عملیاتی.